Zgodnie z decyzjami wyborczymi Rady Instytutu Akcji Katolickiej Diecezji Sosnowieckiej z dnia 6 listopada 1999 r i po przedstawieniu przez JE ks. Biskupa Ordynariusza dr Adama Śmigielskiego decyzji nominujące Prezesa, Zarząd Instytutu ukonstytuował się w składzie:

Na nowo ukonstytuowany Zarząd czekały pilne zadania programowe, związane z oczekiwaniami i wskazaniami ks. Biskupa Ordynariusza, a także bieżące prace statutowe. Już 27 listopada rozdzielono i ustalono zakres obowiązków poszczególnych członków Zarządu, rozpatrzono wnioski o utworzeniu nowych parafialnych Oddziałów parafialnych, przyjęto odpowiednie uchwały nominujące prezesów POAK, przedyskutowano też wstępny projekt Programu Duszpasterskiego na rok 2000, planując ostateczne zatwierdzenie go przez Biskupa Ordynariusza w styczniu 2000 r. Wspominam to pierwsze spotkanie Zarządu nie bez powodu - duża ilość poruszonych spraw i obfitość podejmowanych dzieł - zwłaszcza tych, które uchwalone były na kolejnych Radach Diecezjalnych - stała się odtąd regułą w pracach Zarządu.

"Promujemy Dobrą Prasę" - tak brzmiało hasło pierwszego z dzieł, które podjęliśmy w czasie Wielkiego Postu roku 2000. Włożyliśmy w to dzieło wiele wysiłku, opracowaliśmy i wydrukowaliśmy odpowiedzi plakat promujący to dzieło, poszczególne POAK realizowały to dzieło z pełnym zaangażowaniem, jednak brak konkretnego deklarowanego wcześniej wsparcia ze strony redakcji pism katolickich ograniczył nasze możliwości. Zanotowaliśmy kilkuprocentowy wzrost czytelnictwa prasy katolickiej, przy właściwym wsparciu ze strony zainteresowanych redakcji mógł on być znacznie większy.

Postanowiliśmy upamiętnić miejsce, na którym stanął, modlił się z nami i sprawował liturgie słowa Ojciec Święty Jan Paweł II. Plac pamiętnego Spotkania pozostał pusty i czuliśmy wszyscy, że po niepowodzeniach projektów deklarowanych przez inne stowarzyszenia i organizacje, właśnie my powinniśmy podjąć się dzieła, tak oczekiwanego przez wiernych Diecezji Sosnowieckiej. Projekt dzieła zgłosiła, jak pamiętamy pani Krystyna Szmyła z POAK św. Joachima w Sosnowcu - Zagórzu, uchwała przeszła jednogłośnie, pozostawiając sposób upamiętnienia Zarządowi. Zadanie, zdawać by się mogło przerastało nasze siły, tym bardziej, że pragnieniem naszym było zakończenie prac do końca maja 2001 r by zdążyć przed II Rocznicą obecności Ojca Świętego. Lokalizacja, uzyskanie zgody właściciela terenu, prace projektowe niezwykle trudne zabiegi formalno - prawne, rozmowy i polemiki w Urzędzie Miasta, zebranie odpowiednich funduszy, wreszcie same prace wykonawcze- plany geodezyjne, ekspertyzy, problemy formalne i techniczne z iluminacją, wymiana pism urzędowych, nagła wizytacja urzędu nadzoru budowlanego i groźba administracyjnego wstrzymania prac ( usunięta przez rozmowy interwencyjne i wymianie pism) - trudno wyliczyć wszystko to, co było naszym udziałem w pierwszej połowie roku 2001. Nieocenioną pomocą było bezpośrednie zaangażowanie się Księdza Biskupa Ordynariusza w prowadzone dzieło, a także to, że nasz Asystent Kościelny, ks. kanonik Grzegorz Noszczyk, pieczętował się w rozmowach urzędowych osobistym pełnomocnictwem Biskupa Ordynariusza. Jego Ekscelencja ogłosił 13 maja 2001 r specjalny List Pasterski dotyczący naszej inicjatywy i zdecydował o diecezjalnej zbiórce funduszy na jej cel. Hojność wiernych była ogromna, poszczególne parafie, POAK, osoby prywatne i instytucje przekazały kwotę pokrywającą w przeważającej części koszt inwestycji, pozostałą część stanowiła dotacja Kurii Diecezjalnej. Koszt inwestycji wyniósł 60 891zł i 61 gr., kwotę 20 tys. Wniosła Kuria. Szczegółowe rozliczenie - wraz z rachunkami i fakturami - przedstawiliśmy Księdzu Biskupowi Ordynariuszowi i ks. prałatowi Mieczysławowi Osetowi, ekonomowi diecezjalnemu. Po odpowiedniej analizie zostało ono zaakceptowane bez zastrzeżeń, w czym wielka jest zasługa skrupulatności pana mec. Stefana Kobusa. Wart pamiętać, że prace projektowe wykonał nieodpłatnie - i to dwukrotnie - inż. Czesław Lidke, natomiast stalową konstrukcję Krzyża wykonał z materiałów własnych i nieodpłatnie pan Henryk Szilistowski.

Członkom Rady Diecezjalnej składam niniejszym wyrazy ogromnej wdzięczności za podjęcie tak znaczącej w życiu Diecezji uchwały, serdecznie dziękuję tym wszystkim, którzy wzięli udział w pracach przy realizacji dzieła, w sposób szczególny członkom Komitetu Organizacyjnego, wielu z nich poświęciło Krzyżowi całe dnie ciężkiej pracy fizycznej. Możemy odczuwać słuszną dumę, wykazaliśmy się odwagą i prężnością organizacyjną - od podjęcia uchwały do zakończenia inwestycji upłynęły tylko cztery miesiące, same prace rozpoczęły się w końcu kwietnia i zostały ukończone po czterdziestu dniach. 14 czerwca 2001 r JE Biskup Ordynariusz poświęcił Krzyż przy licznym udziale wiernych naszej Diecezji, sprawując Mszę św. na ołtarzu, który stanie odtąd szczególnie wyróżnionym miejscem ofiary eucharystycznej. Wielka jest radość wiernych z Krzyża na Placu Papieskim. Powstało dzieło piękne, miejsce modlitwy, skupienia i wdzięczności. Dzieło na wieczna rzeczy pamiątkę.

Słowo jeszcze o samej formie upamiętnienia tego świętego dla nas miejsca. :Zdecydowaliśmy się na krzyż, a nie pomnik - stwierdził ks. kanonik Grzegorz Noszczyk w swoim wystąpieniu do mediów przede wszystkim dlatego, że jest to symbol wiary chrześcijańskiej. Chcieliśmy, by miejsce spotkania z Ojcem Świętym upamiętnić typowo sakralną formą Krzyża, który stanął przecież w miejscu pamiętnej Liturgii Słowa, sprawowanej przez Namiestnika Chrystusowego. Nawiązaliśmy w ten sposób do pięknych i jakże wymownych słów powitania, które nasz Biskup Adam skierował do Jana Pawła II przed dwoma laty. Wybraliśmy Krzyż, a nie np. pomnik, gdyż nie bez znaczenia pozostaje kwestia czysto materialna. W obecnej bowiem sytuacji społecznej i gospodarczej naszego regionu przy tak wielkiej liczbie osób pozostającej bez pracy winniśmy raczej- zgodnie ze skierowanym do nas przez Ojca Świętego przesłaniem - z troską pochylać się nad ubogimi. Wyszliśmy z założenia, że realizacja programu, który pozostawił nam Jan Paweł II sprawi większą radość Ojcu Świętemu, niż stawianie Mu najpiękniejszego nawet pomnika." To nie przypadek, widzimy to wyraźnie, że właśnie Krzyż, uwidoczniony na afiszu Krzyż Papieski, jest symbolem dzieła, podjętego na prośbę Biskupa Ordynariusza i uchwalonego przez Radę Diecezjalną w maju 2002 r.

"Pomagamy dźwigać krzyż bezrobocia" - to dzieło dopiero się rozwija i chociaż widać już pierwsze jego rezultaty, obliczone jest na długi czas. Opracowaliśmy metodykę jego prowadzenia, realizujemy wskazania zawarte w Liście Pasterskim Księdza Biskupa Ordynariusza i uczymy się pomagać. Dyskretnie, z chrześcijańską miłością, tym naszym braciom przede wszystkim, którzy cierpią w milczeniu, trwają w jedności z Kościołem i patrzą z trwogą na swoje dzieci, dla których nie mogą znaleźć środków utrzymania. Jestem pewien, że tak jak było zawsze dotąd, nie zawiedziemy.

Przedstawiłem w zarysie najważniejsze z realizowanych przez nas dzieł, te najbardziej widoczne, ale przecież działalność Instytutu i w sposób szczególny Zarządu, to także stała praca administracyjno - prawna, wymiana korespondencji, stałe kontakty z radą Krajową, wynikające ze Statutu sprawy personalne i finansowe, działania interwencyjne, prace wydawnicze, działalność Studium Społeczno - pastoralnego, rekolekcje na Jasnej Górze i wiele innych jeszcze spraw bieżących. Asystent Kościelny i prezes Instytutu brali udział w przygotowaniu I Kongresu Akcji Katolickiej w Poznaniu, odbytego w listopadzie 2001 r - obecna była liczna delegacja Akcji Katolickiej naszej diecezji. Opublikowaliśmy cztery kolejne tomy Zeszytu Pastoralnego Instytutu Akcji Katolickiej Diecezji Sosnowieckiej, periodyku o randze znaczącej i zasięgu ogólnopolskim, wypromowaliśmy kolejnych moderatorów Akcji Katolickiej, absolwentów Studium, naszym udziałem stały się też wydane w dwóch tomach materiały formacyjne, przygotowujące wiernych Diecezji Sosnowieckiej do spotkania z Ojcem Świętym. Z początkiem każdego roku publikowaliśmy zatwierdzony przez Księdza Biskupa Ordynariusza i z jego słowem wstępnym Program Duszpasterski Instytutu Akcji Katolickiej, stanowiący pomoc metodyczną w pracy Oddziałów Parafialnych. Przekazany obecnie jest już czwartym z kolei. Postrzegani jesteśmy na forum Instytutu Krajowego jako diecezja wzorowo organizująca prace Akcji Katolickiej.

Odwiedziny członków Zarządu w Oddziałach Parafialnych - a było ich ponad trzydzieści - pozwalają stwierdzić, ze jest to opinia w pełni zasłużona. Przed Zarządem, który dzisiaj Państwo wybierzecie, stanie z całą pewnością problem rozwoju naszej wspólnoty. Zbyt wiele jest parafii, w których nie powstały dotąd Oddziały Parafialne, stąd i zasięg oddziaływania nie jest jeszcze odpowiedni do rangi naszego urzędu. Tam gdzie jesteśmy - działamy skutecznie, musimy dołożyć starań, by zaistnieć na całym bez wyjątku obszarze naszej Diecezji. Pozwolicie, drodzy państwo, że w imieniu całej naszej wspólnoty złożę z serca płynące podziękowania JE Biskupowi Ordynariuszowi ks. dr Adamowi Śmigielskiemu, za wszechstronną opiekę jaką nas otacza, za inspiracje od Niego płynące, za wspieranie naszych prac swym autorytetem i nauką. Odwdzięczmy się jak umiemy najlepiej naszą modlitwą i posługą dla Kościoła Sosnowieckiego.

Dziękuję serdecznie Wikariuszowi generalnemu, ks. dr Czesławowi Tomczykowi za rady, jakich nam w najtrudniejszych sprawach udziela i za czuwanie nad tym, byśmy właściwie funkcjonowali w strukturach diecezjalnych.

Dziękuję serdecznie ks. prałatowi Mieczysławowi Osetowi za to, że Instytut nasz funkcjonować może bez materialnych niedogodności, ma odpowiednie zaplecze techniczne, nie zalega nigdy z płatnościami rachunków eksploatacyjnych. Zasługą Księdza Prałata jest m.in. znaczna kwota jaką wyłożyła Kuria Diecezjalna na usunięcie szkód powstałych wskutek dewastacji Krzyża Papieskiego.

Dziękuję ks. dr Karolowi Malasiewiczowi za to, ze możemy korzystać nieodpłatnie z pomieszczeń instytutowych w jego parafii.

    Dziękuję jak najserdeczniej ks. kan. dr Grzegorzowi Noszczykowi naszemu Asystentowi i Dyrektorowi Instytutu. Obecność Księdza Kanonika wśród nas i Jego praca dla Akcji Katolickiej trudne są do przecenienia. W każdym z dzieł, które realizujemy zawarty jest znaczący ślad jego posługi. Dziękuję serdecznie Wam, drodzy Państwo. Jako członkowie rady Diecezjalnej i prezesi parafialnych oddziałów tworzycie w sposób najpełniejszy obraz naszej wspólnoty wśród kapłanów i wiernych Diecezji sosnowieckiej. Dziękuję szczególnie za to, że spotkania rady Diecezjalnej były zawsze inspiracją prac owocnych i dalekosiężnych. Dziękuję serdecznie Zarządowi Diecezjalnemu, którego pracom przewodniczyłem przez ostatnie trzy lata.